Geschreven door Owen Luksch   

Ja, eindelijk was het zover ik mocht "Pupil van de Week" zijn bij de wedstrijd Groen wit’62 - Robur et Velocitas (de oude club van mijn vader). Om 12:30 uur werd ik verwelkomd door Mark Töpfer en zijn vrouw. Als eerste mocht ik aan de tafel plaats nemen waar het 1e elftal met de trainer en verzorger gingen eten. Mijn vader mocht lekker toe kijken hoe ik mijn bolletje met giga veel filet American verorberde haha. Papa zag ik stiekem vertrekken en later verschijnen met een balletje mayo. Die luste ik ook wel maar goed ik mocht niet weg.

Goed ik kreeg een echte "Pupil van de Week" bal waar alle spelers vervolgens de handtekening opzette. Daarna was het de beurt aan de trainer en verzorger die dit al vakkundig konden. Vervolgens gingen we de bestuurskamer in om de wedstrijd te bespreken. Ook hier mocht papa 2 foto’s maken en hij moest vertrekken, geweldig vond ik dit.

Na de wedstrijdbespreking gingen we de kleedkamer in waar ik de verantwoordelijkheid kreeg om de drinkflessen te vullen, het waren er aardig veel. De spelers vond ik super cool want ze hielpen me tussen het omkleden mee. Toen mocht ik de massageruimte waar als eerste de intrapballen werden nagekeken en vervolgens van lucht voorzien. Ik had de taak om de ballen aan te geven, wat ik overigens heel goed kan. Toen was het tijd om de massage olie te gebruiken, Marco had last van zijn onderrug en deze mocht ik samen met de masseur behandelen. Echter plakte ik eerst nog even een stukkie tape op het achterbeen van Marco om hem van het overtollige haar te bevrijden. Dit was erg leuk en plakte er nog maar even één onder en trekken maar haha geweldig. Daarna masseren, kreeg ik wel vieze handen van en was ook erg leuk om te doen.

De Wedstrijd gaat bijna van start nu en ik word begroet door de scheidsrechter, die mij de wedstrijdbal gaf. We liepen met z’n allen naar het veld waarna de aanvoerders elkaar de hand gaven en mij ook en ik kreeg zelfs een vaantje met "Pupil van de Week" er op. Nu was het mijn beurt om de 1-0 te gaan scoren, de eerste was een makkie die keek de verkeerde kant uit, de tweede die heeft alleen mijn achterkant gezien en de 3e, 4e en 5e konden mijn acties niet meer volgen..yes alleen voor de keeper, ik kijk wat hij doet en schiet hem direct rechts in de hoek..ja dat had hij niet verwacht (hij dacht dat ik eromheen zou gaan, mooi niet dat was de tactiek die ik samen met mijn papa had geoefend en het heeft gewerkt) 1-0 voor ons. Vol trots loop ik naar de kant om vervolgens een knuffel te krijgen van mijn vader en moeder.

Toen ging de wedstrijd beginnen en ik kreeg plaats naast de verzorger die mij het besturingskastje gaf voor het scorebord. "En niet mee spelen" hoorde ik mijn vader nog zeggen. De eerste helft vloog voorbij zonder goals maar wel met veel strijd.

In de rust gingen we drinken en bespreken hoe we de tweede helft gingen aanpakken. En daar gingen we weer na het veld toe.
In de loop van de tweede helft werd het wat gemener en kwam er zelfs een ware opstootje recht voor onze bank. Ik sprong op en kreeg een klein rukje aan mijn jas zodat ik op mijn plek bleef zitten…ik zie nl graag alles van dichtbij en dit was nou net even niet het moment haha. De wedstrijd ging verder en jaaaaa daar werd de 1-0 voor ons gescoord. Ik mocht de 1-0 op het bord zetten. Heel lang heb ik daar niet van genoten want het werd kort erop 1-1 en uiteraard mocht ik die erop zetten maar zetten alvast de 1-2 op het bord…tot grote verbazing van mijn vader die mij corrigeerde en heb het direct terug gezet op 1-1 maar 2 minuten daarna werd het toch 1-2. Deze actie heeft overigens zelfs de Stentor gehaald. We verloren de wedstrijd die we niet hoefden te verliezen want volgens mijn papa was een gelijkspel meer dan terecht geweest en daar was ik het volkomen mee eens.

Na de wedstrijd wilde papa geen foto’s meer maken in de kleedkamer omdat hij weet dat je na een nederlaag het beste de jongens met rust moet laten en dat heeft hij ook gedaan. De stemming kwam er in de kantine gelukkig weer in. Nu kreeg ik mijn wel verdiende bal gehakt en had zo’n trek dat ik nummer 2 ook maar ging halen. Toen heb ik iedereen bedankt dat ik bij deze leuke groep pupil van de week mocht wezen.

Ik heb een fantastische middag gehad..en wil namens mijn ouders iedereen bedanken voor deze bijzondere dag.